Για το Φθινόπωρο του 2011 και έχοντας ως πηγή έμπνευσης το γενικότερο φαινόμενο της ‘κρίσης’, η χορεύτρια και χορογράφος Γωγώ Πετραλή αντλεί στοιχεία από μια συλλογική κατάσταση μετουσιώνοντάς τη σε ατομική παράσταση.
Μέσα από ένα διάλογο μεταξύ dance video και επιλεγμένων σκηνών από διάφορες δουλειές της ομάδας χορού Φυσαλίδα, καθώς και σε συνδυασμό με τη ζωντανή μουσικοθεατρική παρουσία του Μάνου Σγουρίδη, η Γωγώ Πετραλή δημιουργεί τη χοροθεατρική παράσταση “Ma Crise dans Ta Crise” (‘η Κρίση Μου στην Κρίση Σου’).
Πρωταγωνιστές της παράστασης είναι οι διχασμένοι πόθοι και τα πάθη μας, οι καθημερινές φοβίες και τα όνειρα που εδρεύουν σε εκείνα τα σκοτεινά δωμάτια της ψυχής και του μυαλού μας που δύσκολα αγκαλιάζουμε και κατακτούμε.
Σε αυτό το ποτ-πουρί διαθέσεων, η ανάγκη μας για όνειρο κι αγάπη είναι επιτακτική, σωματική και αναμφίβολα λυτρωτική μέσα στα αναπόσπαστα κομμάτια του ‘πριν και του μετά’ μας.
Οι έντονες, σπασμωδικές κινήσεις της χορεύτριας στο ζενίθ της παράστασης δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την πάλη του ανθρώπου για αποδέσμευση από την προηγούμενη κατάσταση στην επόμενη. Πρόκειται για μια φυσιολογική, οργανική εξέλιξη όπως αυτή του εντόμου που από προνύμφη γίνεται νύμφη. Αυτή η συνθήκη μπορεί να εμπεριέχεται σε κάθε στιγμή όπως και η κάθε στιγμή μπορεί να εμπεριέχει τη ζωή και το θάνατο. Το φως και το σκοτάδι.
«Αυτό που με εντυπωσιάζει στην ‘κρίση’ είναι ότι καθώς ποικίλες καταστάσεις αγγίζουν το ‘ζενίθ’ τους, η ανάγκη για μεταμόρφωση φέρεται όλο και περισσότερο στην αναζήτηση του αυθεντικού, του ολόκληρου, του αληθινού.
Η ελπίδα ότι το σκουλήκι θα γίνει πεταλούδα.
Το σκοτάδι, φώς.
Η διαφθορά, κάθαρση.
Επιτέλους, η αίσθηση γίνεται αναγκαιότητα και η ελπίδα συνοδοιπόρος μας.»
Παραγωγή της ομάδας χορού Φυσαλίδα για το έτος 2010 υπήρξε η χοροθεατρική παράσταση “Στιγμές Μεταμόρφωσης”. Η παράσταση “Στιγμές Μεταμόρφωσης” πρωτοπαρουσιάστηκε στις 4 Ιουνίου 2010 στο οινοποιείο Ταμιωλάκη στο χωριό Χουδέτσι στην Κρήτη. Ο χώρος όπου πραγματοποιήθηκε η παράσταση διαμορφώθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να αγκαλιάσει όλες τις ιδιαιτερότητες και τις καινοτομίες της συγκεκριμένης παραγωγής, ‘μεταμορφώνοντας’ το οινοποιείο σε θέατρο. Η αλληλουχία φυσικού και τεχνητού φωτός συνδύασε τη φυσική ομορφιά του τοπίου με την ιδιαιτερότητα του κλειστού χώρου.
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από το βιβλίο του Σελ Σιλβερστάιν ‘Το κομμάτι που λείπει συναντά το μεγάλο Ο’ και προσεγγίζει την ανάγκη για ολοκλήρωση μέσα από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μορφές τέχνης όπως χορό, μουσική, θέατρο, φωτογραφία, ποίηση, video art, installation σε άμεση αλληλεπίδραση με το κοινό. Το έργο ταξιδεύει το θεατή μέσα στο χώρο και επιδιώκει να τον φέρει κοντά σε έννοιες και αλήθειες καθημερινές και βαθυστόχαστες συνάμα. Το νόημα του βιβλίου, η αναζήτηση του εαυτού, η προσπάθεια και η ολοκλήρωση μέσα από την προσωπική πορεία ακολουθώντας την εσωτερική φωνή και τα εξωτερικά σημάδια, δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο πέρα από ένα νήμα ζωής του οποιουδήποτε από εμάς.
Οι “Στιγμές Μεταμόρφωσης” είναι μια δουλειά εμπνευσμένη από τη ζωή, την απλότητα και τη μαγεία της αγάπης∙ την επιθυμία για ολοκλήρωση. Ένα ταξίδι από τη γη στον ουρανό, το σκοτάδι στο φώς, τη ζωή στο θάνατο και μετά ξανά στη ζωή∙ την αναγέννηση. Κρυστάλλινες στιγμές∙ ο θάνατος εμπεριέχεται στην καινούρια ζωή. Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται αυτή την εξέλιξη ως επιβολή, ως θάνατο και αδυνατεί να είναι παρών στις στιγμές της μεταμόρφωσής του. Το έντομο δε φοβάται την πορεία του από προνύμφη σε νύμφη. Αποδέχεται τη μοίρα και την οργανική εξέλιξη που η φύση του προσφέρει. Λυτρώνεται από το θάνατο στη ζωή ακολουθώντας την πορεία από το σκοτάδι στο φώς. Οι έντονες, σπασμωδικές κινήσεις της χορεύτριας δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την πάλη του εντόμου για αποδέσμευση από την προηγούμενη κατάσταση στην επόμενη.
Η κάθε στιγμή συνειδητοποίησης φέρει τη γέννηση μιας αλήθειας και το θάνατο ενός φόβου. Η σπουδαιότητα αποδοχής της σχέσης ζωής-θανάτου μέσα από την κίνηση και το λόγο των ερμηνευτών της παράστασης εκφράζει την κωμικοτραγικότητα των προσωπικών μας φόβων. Η σύγκρουση των ίδιων μας των επιθυμιών, τα "θέλω" και τα "πρέπει", δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την προσωπική μας ανάγκη για ελευθερία και αγάπη. Η ανάδυση μέσα από τη συνειδητότητα της δικής μας μεταμόρφωσης∙ μέσα από τη ροή του ‘κυλάω’ αντί του ‘σέρνομαι’, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο.
<Διάρκεια παράστασης: 70΄Παραγωγή της Φυσαλίδας επίσης για το έτος 2010 υπήρξε και το video art “Φοβίες”. Τα γυρίσματα του συγκεκριμένου βίντεο είναι εξωτερικά φέροντας κατά αυτό τον τρόπο και στοιχεία αρχιτεκτονικής του χώρου μέσα από το χορό.
«Κρυστάλλινες στιγμές γεμάτες ζωή και θάνατο.
Συνειδησιακές στιγμές βουτηγμένες σε όνειρο και φόβο.
Στιγμές που φέρουν τη γέννηση μιας αλήθειας και το θάνατο ενός φόβου.
Και τότε…
Τα πόδια σα να βουλιάζουν μέσα σε λευκές, παχουλές σκέψεις που ο αγέρας παίζει κρυφτό μαζί τους.
Φοβάσαι.
Τρέχεις μακριά από αυτό που είναι τόσο ολόδικό σου...
Το μεγαλύτερο φόβο σου.
Το να είσαι εδώ μαζί σου.
Ψάχνεις την πόρτα για να βγεις…
Να βγεις ξανά εκεί που δε γνωρίζεις...
Χωρίς φόβο αυτή τη φορά.
Ακολουθώντας τα πόδια σου εκεί που σε πάνε.
Να εμπιστευτείς ξανά το άγνωστο αναζητείς.
Τρέχεις.
Έξω.
Να φύγεις.
Μακριά από ποιόν;
Από εσένα;
Άνθρωπε!
Το εγώ σου σε μπερδεύει.»
Γωγώ Πετραλή
Παραγωγή της Φυσαλίδας επίσης για το έτος 2009 υπήρξε και το video art “τα 7 θανάσιμα μιας σχέσης” το οποίο δημιουργήθηκε για το φεστιβάλ του Booze Cooperativa (καλοκαίρι 2009) με θέμα τα ‘7 θανάσιμα αμαρτήματα’.
Τα “7 θανάσιμα μιας σχέσης” δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από μια σουρεαλιστική αποτύπωση μιας ερωτικής σχέσης. Η γνωριμία, η πορεία της σχέσης με τις διακυμάνσεις και τους κυκλοθυμισμούς της, ο κατασταλτικός-καθοριστικός παράγοντας των ‘3 μοιρών’ και τέλος, το ‘happy end’ της.
Διάρκεια video art: 5΄Παραγωγή της Φυσαλίδας για το έτος 2009 υπήρξε η solo performance και το video art “Insect” τα οποία μαζί, πρωτοπαρουσιάστηκαν στη Χώρα της Αμοργού στις 10 Απριλίου 2010 στα πλαίσια του 8ου Διεθνούς Συνεδρίου Πολιτισμού και Τουρισμού "Yperia 2010" στην Αμοργό. Το video art “Insect” έχει επίσης προβληθεί στο International Film Festival Document.Art στο Otopeni της Ρουμανίας, στο Athens Video Dance Project 2010, στο Booze Cooperativa στην Αθήνα, στο Athens Video Festival 2010, στο Athens Fringe Festival 2011, στο Διεθνές Συμπόσιο Ναύπακτος 2011-Επικοινωνία της Κρίσης, στο 3ο Moving Frames-Digital Art Festival στη Μυτιλήνη, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάουσας-Digital Shorts 2011, καθώς και σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το “Insect” περιγράφει την πορεία της μεταμόρφωσης του εντόμου από προνύμφη σε νύμφη. Πρόκειται για ένα ταξίδι από τη γη στον ουρανό, το σκοτάδι στο φώς, τη ζωή στο θάνατο και μετά ξανά στη ζωή∙ την αναγέννηση. Ο θάνατος εμπεριέχεται στην καινούρια ζωή. Το έντομο “Insect” δε φοβάται τη μεταμόρφωσή του. Αποδέχεται τη μοίρα και την εξέλιξη της πορείας που η φύση του προσφέρει.
Ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται αυτή την εξέλιξη σαν επιβολή, σαν θάνατο και αδυνατεί να είναι παρών στις στιγμές της δικής του μεταμόρφωσης. Το έντομο δε φοβάται. Είναι ολόκληρο στο εδώ και τώρα. Λυτρώνεται από το θάνατο στη ζωή ακολουθώντας την πορεία από το σκοτάδι στο φώς. Όλα είναι ένα.
Οι έντονες, σπασμωδικές κινήσεις της χορεύτριας δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την πάλη του εντόμου για αποδέσμευση από την προηγούμενη κατάσταση στην επόμενη. Πρόκειται για μια φυσιολογική, οργανική εξέλιξη. Αυτή μπορεί να εμπεριέχεται σε κάθε στιγμή όπως η κάθε στιγμή φέρει τη ζωή και το θάνατο. Τη γη και τον ουρανό. Το φώς και το σκοτάδι.
Διάρκεια performance: 15΄Παραγωγή της Φυσαλίδας για το έτος 2008 υπήρξε η ταινία “Ρυτίδες και Όνειρα”. Η ταινία βασίστηκε στην πρωτότυπη ιδέα της Γωγώς Πετραλή και πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος ‘Δράσεις προβολής περιοχής παρέμβασης ΠΕΠ 2000-2006 Κρήτης’ σε συνεργασία με το τμήμα παλιάς πόλης του Ηρακλείου.
Μέσα στο 2009 και 2010, η ταινία “Ρυτίδες και Όνειρα” συμμετείχε σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Δράμα, Ηράκλειο, Κιλκίς, Ρέθυμνο, Αμοργός, Πάτρα) και στο εξωτερικό (Ιαπωνία, Πολωνία, Ιταλία, Πορτογαλία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Τουρκία, Ατλάντα, Ιορδανία, Ρουμανία). Ως τώρα, η ταινία έχει αποσπάσει 6 βραβεία. Το Μάιο του 2009 βραβείο στην κατηγορία Personal Travel στο Art & Tur Film Festival στο Plock της Πολωνίας. Τον Απρίλιο του 2010 το 2ο βραβείο στο 8ο Διεθνές Συνέδριο Πολιτισμού και Τουρισμού Yperia 2010 στην Αμοργό, τον Οκτώβριο του 2010 βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας και το Grand Prix του φεστιβάλ στο International Film Festival Document.Art στο Otopeni της Ρουμανίας. Τον ίδιο μήνα, το βραβείο πρωτότυπης δημιουργίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού στην Πάτρα και τον Ιανουάριο του 2012 την 3η Ειδική διάκριση Ελληνικής ταινίας για το αισθητικό της αποτέλεσμα στο Artfools Video Festival 2012 στη Λάρισα.
Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι η Αγία Τριάδα, μια περιοχή στο Ηράκλειο Κρήτης. Ένας κάτοικος της γραφικής αυτής περιοχής περιπλανιέται στα σοκάκια της γειτονιάς όπου μεγάλωσε, ανακαλώντας μνήμες αλλοτινών καιρών καθώς και τον παιδικό, χαμένο πλέον, έρωτά του, ο οποίος παίρνει ξανά μορφή μέσα σε αυτή τη νοσταλγική περιπλάνηση. Πρόκειται για έναν περίπατο στις αναμνήσεις, δοσμένο με μορφή χορευτικής ταινίας.
Η ταινία πρωτοτυπεί, καθώς φέρει στοιχεία μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, λυρικής αφήγησης και video art. Μέσα από τα εξ’ ολοκλήρου εξωτερικά γυρίσματα η κάμερα δίνει έμφαση στην αρχιτεκτονική της περιοχής. Παράλληλα, η πρωτότυπη μουσική επένδυση και κυρίως οι χορογραφίες ‘υφαίνουν’ τη δράση της ταινίας. Ένα κολάζ χορογραφημένων εικόνων, δίνουν ζωή σε ιστορικά μνημεία, κτίρια και κομβικά σημεία της συνοικίας. Στη διαδικασία των γυρισμάτων συμμετείχαν 120 επαγγελματίες και ερασιτέχνες χορευτές καθώς και κάτοικοι της Αγίας Τριάδας, ηλικίας 4-74 ετών.
Η συνύπαρξη όλων αυτών των ανθρώπων βασίζεται στο ‘community dance’ (χορός για την κοινότητα). Ένα είδος χορού που στοχεύει στη δραστηριοποίηση μιας ομάδας για τη δημιουργία ενός επαγγελματικού, καλλιτεχνικού αποτελέσματος μέσα από την κίνηση, την έκφραση και την επαφή τους με την τέχνη του χορού.
Διάρκεια ταινίας: 30΄Παραγωγή της ομάδας χορού Φυσαλίδα για το έτος 2007 υπήρξε η solo-performance “Flock, ο αιθεροβάμων” και τα video art “Flock, the glass fish” και “Flock, the star gazer”, τα οποία παρουσιάστηκαν στις 10, 11, 12 και 13 Νοεμβρίου 2007 στο θέατρο Παγοποιείον-1ος όροφος, στο Ηράκλειο Κρήτης. Το video art “Flock, the star gazer” έχει επίσης προβληθεί στο Booze Cooperativa στην Αθήνα στο Athens Video Dance Project 2010, στο Athens Video Festival 2010, στο Athens Fringe Festival 2011, στο Διεθνές Συμπόσιο Ναύπακτος 2011-Επικοινωνία της Κρίσης, καθώς και σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Το “Flock” και οι χαρακτήρες του είναι μια καλλιτεχνική καταγραφή του τι συμβαίνει γύρω μας και του τι υποδυόμαστε καθημερινά. Η φοβία μας να πούμε όχι στη θεωρία του κοπαδιού. Η παγίδα του να καταβροχθίζουμε ακατέργαστα το οποιοδήποτε ερέθισμα-αγκίστρι μας παρουσιάζεται. Η ανασφάλεια του να οξύνουμε τις αισθήσεις μας καταστρέφοντας πρώτα απ’ όλα τα είδωλα που αυτές οι ίδιες μας επέβαλλαν να υποστηρίξουμε.
Διάρκεια performance: 30΄Το έτος 2006, το 4Ground Art Group σε συνεργασία με τη Γωγώ Πετραλή παρουσίασαν την installation performance “Rooms” στο θέατρο Παγοποιείον-1ος όροφος, στο Ηράκλειο Κρήτης, στις 11 Σεπτεμβρίου 2006. Υλικό της παράστασης χρησιμοποιήθηκε αργότερα για το video art “Rooms”, το οποίο έχει παρουσιαστεί σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η παραπάνω dance installation έχει θέμα την ανάγκη του ανθρώπου για το προσωπικό του καταφύγιο. Ένα σπίτι φτιαγμένο από φακελάκια τσαγιού, μια κρεβατοκάμαρα από καρφιά και μια κουζίνα από πίσσα. Ο άνθρωπος-performer επιζητά την ησυχία του. Μέσα στη διαδρομή του, χάνεται σε απόκοσμα δωμάτια της ψυχής. Η μοναχικότητα γίνεται μοναξιά και η ανάγκη για ησυχία, απομόνωση, υστερία, τρέλα και τέλος αυτισμός. Ένα σύντομο ταξίδι από το όνειρο στον εφιάλτη που μπορεί να παρέχει ο προσωπικός μας χώρος.
Διάρκεια performance: 25΄
